Bruiloft,  Dagelijks leven,  Verhuizen

Twee jaar in Frankrijk

Twee jaar geleden hadden we al heel wat geregel achter de rug. We vonden ons droomhuis in Frankrijk (dachten we) en toen ging alles snel.

Uitzicht Pyreneeën vanuit onze straat
Een terugblik naar waar het emigreren serieus werd

We verbouwden in juli 2017 nog even zelf de badkamer, gingen trouwen in eigen huis/tuin en een week na de bruiloft was ons huis al verkocht. Tussendoor overleed Marco’s opa, dus in hetzelfde weekend dat wij naar de helft van mijn ouderlijk huis gingen verhuizen hielpen we ook het huis van zijn opa nog leeg te halen.

Voor we naar de helft van mijn ouderlijk huis konden verhuizen, moest dit zelfs ook nog eens eerst “grondig” gepoetst worden ivm de huurders. Vlug netjes inrichten, want de fotograaf stond al bijna op de stoep. We konden dit huis namelijk pas te koop zetten zodra de huurders eruit waren en het huis weer klaar was om te bezichtigen.Gemeentehuis

De andere helft van mijn ouderlijke huis was jaren geleden verbouwd tot appartement, hier woonde mijn vader en dit werd ook verkocht. We gingen met z’n 3en nog een aantal weken in het andere deel van het huis wonen. Alle spullen van mijn vader werden dus naar het andere deel verhuisd en dat was eigenlijk een beetje te vol voor de bezichtigingen van potentiële kopers. Maar het was niet anders. Het huis werd verkocht. Toen toch weer niet, en toen toch weer wel.

De bank kwam op het laatste moment ook nog met slecht nieuws. Ze zagen toch af van een hypotheek, alle huizen al verkocht en onze droom in duigen zien vallen. Onzekerheid en geregel, dat viel zwaar tussen het inpakken en alles in Nederland afsluiten door.

Na een paar weken samenwonen met z’n 3en stond de vrachtwagen op de stoep. Een heel karwei om deze in te laden;  onze spullen + alle spullen van mijn vader in één keer verhuizen. Alles dubbel en meer, want inclusief heel veel tuingereedschap en zelfs een mini tractor voor de tuin. Uiteindelijk was het allemaal gelukt en begon mijn oom de reis met onze spullen.

Mijn moeder en haar vriend hebben dat huis na ons vertrek gelukkig klaar gemaakt voor de verkoop en na nog meer ‘verkoop gedoe’ uiteindelijk ook de overdracht gedaan. Daar hadden wij zelf na al het bovenstaande geen energie meer voor.

Eindbestemming – Préchac-sur-Adour

We begonnen zelf ook aan de reis van 1200 km. Ondanks alles een onbeschrijfelijk gevoel om de grens over te gaan naar ons nieuwe thuisland. Alles gaat dan zo snel, en nu wonen we hier al 2 jaar. Niet in het droomhuis waar we eigenlijk voor gekomen waren, de eindbestemming werd veranderd, naar een nog veel mooier huis. Dat wisten we vooraf natuurlijk nog niet, dat dit huis op de hoofdweg van Préchac (sur Adour) onze enige echte thuis zou worden.

Tussendoor nog wel een tussenstop van 10 maanden in een huurhuis. Want toen het oorspronkelijk huis echt niet door bleek te gaan zijn we na 2 maanden wéér moeten verhuizen.

Ondanks alles is dit echt de juiste beslissing. Het leven hier past perfect bij ons, we missen Nederland eigenlijk nooit. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat we 30 jaar in Nederland stom hebben gevonden. Helemaal niet hoor, vooraf kun je zoiets ook helemaal niet weten. Maar dit is het, dit is het voor ons.

Het intensief verbouwen en de bovenstaande tegenslagen zijn op zijn tijd ook zeker zwaar geweest, maar wij kijken daar niet zo heel negatief meer naar. Het heeft ons veel goeds en positiefs gebracht, want we hebben het nu fijn en dit alles maakt ons samen ook sterker. We hebben dit fijne al met veel mensen die we lief hebben kunnen delen, en er gaan nog vele bezoeken volgen.

Nog een paar voor en ‘na’ foto’s

Meer van dit soort foto’s waren al te zien in deze blog, maar in de meeste kamers is dusdanig weinig veranderd dat ik deze niet nogmaals ga plaatsen.

Voorkant huis (vóór we het huis kochten)
Voorkant huis (eind november 2019)
Woonkamer (vóór we het huis kochten)
Woonkamer (eind november 2019) – deur en kozijn zijn nog steeds niet wit geverfd 🙂
Woonkamer (vóór we het huis kochten)
Woonkamer (eind november 2019)

Op emigreren.fr plaatsen wij onze ervaringen over het emigreren naar Zuid Frankrijk.

4 reacties

  • Loes

    Hey Veronique en Marco,

    Wat is het toch altijd leuk om jullie verhalen te lezen. En wat geweldig wat jullie allemaal al hebben gedaan! 😍
    Als we een keer na het zuiden van Frankrijk komen met de caravan, dan laten we iets weten. succes🍀🍀 met alles wat jullie nog willen gaan doen.

    Liefs Loes 🤗

  • Marcel & Marielle

    Hoi Véronique, Marco,

    We hebben jullie blog nog maar enkele dagen geleden ontdekt en intussen zowat helemaal bijgelezen.
    Proficiat voor jullie verwezenlijkingen, die sneller sneller gaan dan bij ons. Wij leven intussen al 7 jaar met tijdelijke toestanden, maar hopen binnenkort met definitieve zaken te kunnen beginnen.

    Wij zitten in de Aveyron, op een 250-300 kilometertjes van bij jullie en hebben ons eigen project(je).

    Wat jullie moestuin betreft: jullie zitten nog een beetje in het oude denkbeeld van een mooie onkruidvrije moestuin en dat brengt hopen werk met zich mee.
    Onderneem -wanneer jullie de tijd hebben- eens een google-zoektocht naar “le potager du paresseux” (de moestuin van de luierik). Die kerel heeft onze ogen wijd geopend en we kunnen niet gelukkiger zijn met de resultaten (en niet alleen eco-nomo-logisch). We hebben op één van jullie foto’s gezien dat jullie buren hooien, vraag gewoon eens naar de prijs van enkele balen.
    Jullie gaan zichzelf hopen werk en water besparen.

    En ehhh … kokkerellen doen wij ook graag, net zoals eten en drinken trouwens.
    En inderdaad, die dorpsfeesten zijn een must voor al wie wil integreren.

    groetjes,
    Marcel & Mariëlle

    • Marco & Véronique

      Hallo Marcel & Mariëlle, wat leuk dat jullie alles hebben gelezen en bedankt voor de linkjes op jullie site!
      Hopelijk kunnen jullie binnenkort met definitieve zaken beginnen, al is er ook niks mis met tijdelijk 🙂
      Ik ben bekend met ‘de moestuin van de luierik’, maar dat is niets voor ons want wij vinden dat onkruid wieden en alles wat bij een moestuin komt kijken juist rustgevend en ontspannend. Helemaal niet erg dus 🙂
      Groetjes

Geef een reactie