Dagelijks leven,  Vakantie,  Verbouwing

De Franse grenzen weer open

Gelukkig is het goed gekomen, maar de zomer begon voor ons alles behalve leuk. En dan heb ik het niet over Corona.

We moesten eind mei namelijk een ambulance (SAMU) bellen voor mijn vader. Gelukkig hebben we snel gehandeld en is alles daardoor goed afgelopen. We mochten hem niet bezoeken, maar gelukkig is hij maar een kleine week in het ziekenhuis in Tarbes geweest en weet hij er zelf nog maar weinig van. Uiteraard ontzettend geschrokken, een vreselijke tijd gehad en ontzettend gek en verdrietig toen pap’s deel in ons huis in één klap leeg was. Het gaat nu elke dag weer een beetje beter, maar wel nog steeds zware medicatie met bijwerkingen.

De grenzen waren op dat moment nog gesloten, maar met papieren van de ambassade zou familie wel op ziekenbezoek mogen komen. Uiteindelijk kwam het met werk van mijn moeder en broer toch zo uit dat ze op de dag dat de grenzen open gingen hierheen zijn gevlogen. ZO blij! Ontzettend fijn om elkaar weer te zien, zeker na zoiets heftigs.

Na een half jaar eindelijk weer knuffelen met mam
Vlak voor de grenzen open gingen, hebben we een picknicktafel kunnen ophalen voor een paar tientjes. Ideaal nog net voor het bezoek er was, want we hadden geen tuinstoelen meer. Deze was al oud, even opschuren, tuinbeits erop en hij ziet er weer top uit.
Weer zo goed als nieuw!
Ook hebben we nog wat klusjes afgemaakt tijdens de lockdown
Zoals 3 deuren wit geverfd
Lambrisering in de badkamer gemaakt
& een oud en glad terras dat op totaal de verkeerde plek ligt verwijderd
De caravan had inmiddels gordijntjes – gemaakt door mijn moeder
Het stapelbed werd voorzien van nieuwe dekens en lakens en werd (eind juli) voor het eerst gebruikt door ons neefje en nichtje
Met mam en Paul naar Eauze
Eauze, eerste terras van het jaar

Mijn broer kwam ook een paar dagen, gezellig met z’n allen bij onze vrienden gaan bbqen
Met mam in de tuin werken – duidelijk mijn groene vingers van haar
Samen in de tuin werken doet ze het liefste

Ze zijn deze keer 10 dagen geweest, maar alsnog te kort. Want dat is het altijd, omdat we zoveel te kletsen hebben samen. Echt ontzettend genoten, nog meer dan normaal.

Nadat mijn moeder, Paul en mijn broer weg waren kwam onze vriendin Marielle met haar nieuwe vriend Pim
We gingen samen kajakken, een aangepaste route ivm corona maar hoe dan ook genoten
Want de natuur hier blijft prachtig
We bezochten het kasteel in Termes d’Armagnac, ze hebben veel verbouwd om afstand te kunnen bewaren zodat ze toch weer open mochten
Er zaten ontzettend veel zwaluwen bij het kasteel – en een mooie heldere dag dus uitzicht op de Pyreneeën (wat er in het echt spectaculairder uitziet)
Terwijl Pim en Marielle er waren werd de nieuwe luifel voor bij mijn vaders woonkamer bezorgd. Max hielp mee!

 

 

Voor een interview met de Limburger maakte ik foto’s van de omgeving.
Het eerste interview stond in mei in de Limburger, het tweede interview met bovenstaande foto’s staat komend weekend in de Limburger
BBQ met vrienden, o.a. huzarensalade, de beste lokale meloen en kipspiesjes
BBQ met Franse vrienden, met o.a. linzenvlaai
Op de eerste verdieping zat een nestje vogeltjes (zwarte roodstaart). Ze wilden uitvliegen maar konden de uitgang niet vinden, dus hebben we ze geholpen
Roze knoflook oogsten
Prei verplanten met een hamer, want kei harde grond door de droogte
Niet meer omlopen! Want we hebben een extra poortje bij de moestuin voor onze verjaardagen gekregen van mijn vader

 

Op emigreren.fr plaatsen wij onze ervaringen over het emigreren naar Zuid Frankrijk.

2 reacties

Laat een reactie achter bij Marco & Véronique Reactie annuleren